พี่แบม artstep รุ่น4 2556

โควต้าภูมิภาค คณะมัณฑนศิลป์ ภาควิชาออกแบบภายใน ม.ศิลปากร


senior10สวัสดีน้องๆทุกคน พี่ชื่อแบมนะกำลังจะขึ้นปี 1 ออกแบบภายในที่คณะมัณฑนศิลป์ ตั้งแต่ม.ต้นพี่เรียนสายวิทย์หลักสูตรวิทย์มาตลอด หลายๆคนอาจจะบอกว่าพี่พูดทำไม ตอนแรกพี่เกือบจะไม่ได้มานั่งเรียนวาดรูปนี่ด้วยซ้ำ เพราะทางบ้านพี่ไม่สนับสนุนทางด้านสายศิลป์
ญาติๆพี่น้องพี่เรียนทำงานทางสายวิทย์หมด ตอนแรกพี่กะมาเรียนเล่นๆคลายเครียดจากที่รร.นะ แต่พอพี่เรียนพี่รู้สึกชอบและตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้วาดอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยวาด พี่เลยตัดสินใจจะต่อมหาลัยด้านออกแบบ ตอนแรกทางบ้านพี่ไม่ให้ พูดเป็นเสียงเดียวกันหมด
จบมาทำงานอะไร? เรียนสายวิทย์มาตั้งนานเสียเวลามาตั้งนาน แต่พี่คิดว่า พี่ไม่เคยเสียดายเรื่องเวลากับการเรียนแค่ไม่กี่ปีเพื่อที่จะได้ทำงานในสิ่งที่ตัวเองชอบทั้งชีวิต เวลาพี่มาเรียนพี่จะเอางานกลับไปให้ที่บ้านดูทุกครั้งนะเล่าว่าวันนี้เรียนอะไร เป็นไงบ้าง พี่อยากให้ที่บ้านเห็นด้วยกับสิ่งที่พี่เลือก พี่พยายามวาดออกมาให้ดีๆนะเพื่อที่จะเอาไปให้แม่ดูได้ จนสุดท้ายที่บ้านก็โอเค ที่เล่ามาอยากจะให้ทำให้เต็มที่เวลามาเรียน บางคนไม่มีโอกาส แต่เรามีโอกาสทำไมไม่ทำให้มันเต็มที่ สอบเข้ามหาลัยมันไม่ยากหรอก ในชีวิตที่เหลือมีเรื่องยากๆกว่านี้อีกเยอะ ถ้าเราตัดสินใจว่าจะเรียนคณะไหน มหาลัยไหนลุยเต็มที่ไปเลย ไม่ได้ก็ซิ่วปีหน้าถ้าอยากเรียนจริงๆ เสียเวลาแค่ปีเดียวดีกว่าไปเสียเวลากับชีวิตที่เหลือ เวลามาเรียนพยายามเก็บความรู้ที่พี่เขาแนะนำมาให้เยอะ ทริคเล็กๆน้อยๆ หาไอเดียดูเยอะๆจากinternet ที่สำคัญนะ งานจะออกมาดีก็ต่อเมื่อเราทำงานนั้นอย่างมีความสุข พี่ไม่อยากให้เรามองเพื่อนเป็นคู่แข่ง อยากให้มองว่าเป็นคนที่จะติดไปด้วยกันแบบนี้จะมีความสุขกว่า อีกอย่างนึง อย่าเพิ่งทิ้งเกรดที่รร.นะ เผื่อเราสอบตรงไม่ได้ต้องไปแอดกลาง เวลามันย้อนกลับมาไม่ได้แล้วจะมาเสียดายทีหลัง พี่ได้มัณฑนศิลป์มาจากโควต้า ถาปัตย์ภายในบางมดก็มาจากโควต้าเพราะเกรดนะ จุฬารับตรงแบบโควตาเค้าก็คัดเกรด 3 ขึ้นนะถึงจะสมัครได้ ตอนสอบโควตามัณฑนศิลป์เป็นช่วงสอบไฟนอลเทอม 1

ตอนนั้นพี่กลัวว่าถ้าไม่ติด พี่ก็ต้องรักษาเกรดให้ดีเผื่อต้องแอดกลาง ตอนนั้นพี่เครียดมากว่าจะทำยังไงหนังสือก็ต้องอ่าน วาดรูปก็ต้องวาด แต่สุดท้ายพี่ก็ไม่ได้ทิ้งทั้ง 2 อย่าง ยอมนอนตี 3-4 ตื่น 6 โมงไปรร. อีกอย่างนึงที่อยากจะบอก อย่าทิ้งภาษาอังกฤษเด็ดขาด ภาษาเป็นตัวต่อยอดโอกาสทางการศึกษาหรืออาชีพเราได้ “โอกาสและเวลาที่เหมาะสมมันไม่เท่ากันทุกคนหรอก แล้วทำไมเราไม่พยายามหาโอกาสให้ตัวเอง มัวแต่รอโอกาส โอกาสมันไม่เดินมาหาหรอกนะ เราต้องเดินเข้าไปหามัน” พี่ได้ทุนที่อิตาลีก็เพราะพี่เดินเข้าไปหาโอกาส พี่หาทุนเองค้นเองหาเอง ไม่ได้รอให้ใครมาบอก ถ้าพี่ไม่ได้ภาษาอังกฤษพี่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้ทุนด้วยซ้ำ
ตอนสอบสัมภาษณ์ของโควตามัณฑนศิลป์เป็นวันเดียวกับวันสอบ สอบเช้าสัมภาษณ์บ่าย ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าจะได้หรือไม่ได้ เป็นการสัมภาษณ์รวม มีงานที่สอบตอนเช้าวางไว้ข้างหน้าพร้อมกับ portfolio งานไหนน่าสนใจกรรมการจะเดินมาคุยด้วย แต่ที่พี่สังเกตกรรมการทุกคนที่เข้ามาถามเค้าจะดูเกรดเป็นรายวิชา โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ

สุดท้ายนี้ พี่ก็ไม่มีอะไรจะแนะนำแล้วอยากจะบอกน้องๆทุกคนว่า อนาคตอยู่ที่ตัวเรา ไม่มีใครมากำหนดชีวิตเราได้นอกจากตัวเอง สู้ๆ ไม่ใช่สู้เพื่อคนอื่น แต่สู้เพื่ออนาคตตัวเอง