พี่บีม artstepรุ่น4 2556

ภาควิชาออกแบบผลิตภัณฑ์ คณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร

วาดเส้น 100/100 ออกแบบผลิตภัณฑ์ 85/100


senior11ตอนนี้พี่กำลังขึ้นปี 1 กว่าจะมายืนหยัดได้ ณ จุดนี้ คือแม่งไม่ง่าย กดดัน กดดันมากในแต่ละวันวันหนึ่งที่หมดไป วันสอบก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ช่วงแรกๆคือพวกแกจะยังไม่ค่อยรู้สึกรู้สา อะไรมากมายหรอก ก็เล่นๆชิวๆไปวันๆ แค่แบบ เลิกเรียนมาติวต่อยันดึก คือแค่นี้ก็คิดว่า เห้ยเราทุ่มเทละนะ เราติวยันมืดเลยนะ! แต่จริงๆมันไม่ใช่ เว้ย!! แต่แกจะมารู้สึกตอนช่วงติวเข้ม 1 เดือนก่อนสอบเนี่ยแหละ คือเหนื่อยมากอ่ะจริงๆ เรียน 10โมง ยัน 3-4 ทุ่ม บางวันเกือบ 5 ทุ่ม พี่เลยต้องย้ายมานอนคอนโดของพี่กิ๊บ เดือนนึง เพราะเลิกดึกมาก จะได้กลับสะดวกๆ ในช่วงติวแต่ละวันคือโคตรของโคตรกดดัน กดดันทั้งที่จับเวลา กดดันเวลาวิจารณ์งานมันจะมีโมเม้นต์ที่เอางานตัวเองเปรียบเทียบงานกับเพื่อน เปรียบเทียบกับฝีมือของตัวเองที่เคยทำมาอีก วันไหนที่พี่เค้าบอกว่าฝีมือตกคือเครียดมากนะ ต้องกลับมาฝึกอีก ทั้งๆที่เลิกติวก็ปาเข้าไป5 ทุ่มละ กว่าจะถึงบ้านเที่ยงคืน บางวันตี 1 (สำหรับสาวๆนะคะ อยากจะเตือยไว้ก่อนเลยว่า หลังจากติวเข้ม 1 เดือนนี้ สาวๆจะพบกับน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น เพราะอะไร เพราะตอนเย็นกูไม่ได้กินข้าวไงคะ บางวันกินข้าวละนะ แต่ตกดึกมันก็เหนื่อย เหนื่อยละไง ก็หิวไงคะ หิวละไงคะ ยัดมันเข้าไปสิคะ อย่าเดียวที่หาได้ง่ายๆแถวคอนโดคืออะไรรู้มั้ย?…. หมูปิ้งค่า พังค่ะพัง ชีวิตดับ )
กลับมาเขียนต่ออีก drawingมั่ง วิชาภาคมั่ง รู้ตัวอีกทีคือ ตี 2-3 ! ได้นอน แค่4-5 ชม.ต้องตื่นมาติวต่อละ เป็นงี้ จนกว่าจะถึงวันสอบ คิดดูเหนื่อยนะ เหนื่อยมาก แต่มันก็ต้องสู้ บางครั้งเครียด กดดัน ถึงกับร้องไห้คนเดียวก็มี ชีวิตพี่ติดดราม่า
ก็เลยแบบ เอออออ!!! สู้ดิ ชีวิตแกนะ อนาคตแกนะ ศิลปากรเลยนะมึง แกไม่สู้ ใครจะสู้ให้แกได้!!!! คิดแบบนี้ละก็เลยฮึด สภาพจิตใจกลับมา ลุย!!!!
ยิ่งตอนขึ้นม.6 แรกๆนะ เพื่อนก็เริ่มเอาหนังสือแกทมาอ่านมั้ง แพทมั้ง ก็เลยคิดว่า แล้วเราล่ะ?เราจะไม่ทำอะไรเลยหรอวะ? จริงอยู่ที่คณะเรามันไม่เน้นวิชาการเลยไม่ต้องอ่านอะไรมาก แต่พวกdrawingเราก็ต้องพัฒนาปะ เราก็ไม่ได้drawingสวยสะพรึงขนาดนั้น แล้วเวลาสอบdrawingสำคัญมากนะคือถ้าdrawingไม่ผ่านตัวเดียว ถึงวิชาภาคแกจะได้เต็ม คือแกก็ไม่ติดนะ เพราะแกตกdrawing ชีวิตติดดราม่าอะ พี่ก็เลยเริ่มเอาสมุดสเก็ต เอาดินสออีอี ไปรร.ทุกวัน เวลาว่างก็เอามานั่งขีดๆเขียนๆนิดๆหน่อยๆก็ยังดี คือมันยังได้ฝึกมือ พี่เป็นคนไปรร.เช้า ก็เลยมีเวลาช่วงเช้ามาก ก็ได้โครงมั้ง อะไรมั้ง บางวันก็ได้ละดรออิ้งชิ้นนึง กลับบ้านไป การบ้งการบ้านก็ทำมั้งนิดหน่อย ส่วนใหญ่ก็ไปลอกเพื่อนที่รร.เอา (แต่พวกแกก็ทำใช่ป่ะ? รู้ๆ 555555) ละเวลาที่เหลือตอนเย็นหลังการบ้าน ก็หยิบอีอี หยิบดินสอ ปากกาขึ้นมาต่อค่ะ ยาวๆไปเลยค่ะ dawingมั้ง วิชาภาคมั้ง หรือไม่ถ้าเป็นเด็กดีมากๆ ทำการบ้านจนดึกดื่น พี่ก็จะตั้งนาฬิกาปลุกตอนตี4 มีเวลา 2 ชม. ก่อนจะอาบน้ำไปรร.บางวันก็อ่านเลข บางวันก็อ่านฟิสิกส์ เพราะเผื่อเอาไปสอบถาปัตย์พวกจุฬา ลาดกระบัง บางวันก็drawing วิชาภาค จับเวลาด้วย ยิ่งเสร็จได้ภายใน 2 ชม.ยิ่งดี เพราะเวลาสอบจริงแกมีเวลาแค่ 3 ชม. ซึ่งแกควรทำให้เสร็จภายใน 2.30 ชม.อีกครึ่งชม.เอาไว้เช็คน้ำหนัก แต่งเติมนิดหน่อย เอาให้เรามั่นใจที่สุดอ่ะ

ถ้าใครอยากเข้ามัณฑศิลป์ หรือคณะไหนก็ตาม บอกเลยว่าพวกแกมีโอกาสแค่ครั้งเดียวนะ ครั้งเดียวในชีวิต ถ้าพลาดคือจบ! จบจริงๆ อย่าชะล่าใจเด็ดขาด! ทุกๆวันมีค่ามากๆ คิดดูนะ ถ้าแกทำวันละงาน 1 เดือนแกจะได้ 30 งาน แต่ถ้าเพื่อนคนอื่นๆ เค้าทำวันละ 2 งาน 1 เดือนเค้าจะได้ทั้งหมด 60 งานเลยนะเว้ย!!! ซึ่งแต่ละงานที่เพื่อนแกทำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ฝีมือเค้าจะพัฒนาไปมากขนาดไหนคิดเอาเอง อย่ามัวแต่เล่น อย่ามัวแต่คิดว่ามันชิวๆ อนาคตแกก็จะได้ซิ่วนะครับ!

โซเชียลอ่ะ ตัดได้ ตัด! ซึ่งพี่ตัดได้มั้ย ตอบเลยว่า ..ไม่!!!! 5555555555555 แต่เพื่อนพี่ ขอเอ่ยชื่อหน่อย ดาว รู้จักมั้ย วิภาดา ถาวร 55555 ทำไงรู้มั้ย ดาวฝากไอโฟนไว้กับแม่เลยตลอดเวลา 1 เดือนที่ติวเข้ม ตอนมาอยู่ที่คอนโดพี่กิ๊บกับพี่ คือมันใช่โทรศัพท์ธรรมดา ที่ได้แค่โทรเข้าออก ส่งข้อความ ซึ่งมันดีมากกกกกก แกจะมีสมาธิในการฝึกฝน ไม่ต้องพะว้าพะวง social networkมันจะไม่อยู่ในหัวแกเลย ซึ่ง แกควรเอาเป็นตัวอย่างกันนะครับ (ปรบมืออออออออออออออ)

คิดไว้เลยว่าคู่แข่งเรามีเยอะมาก การที่แกจะถูกคัดเลือกให้ได้เป็น 30-40 คนในภาคจากคนเป็นพันๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ แต่พี่ก็เชื่อว่าคงไม่ยากเกินไป ถ้าพวกแกมีความพยายามมากพอ โชคดีจ้า