ขนุน artstep รุ่น4 2556

ภาควิชาออกแบบภายใน คณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร


senior7ตอนนั้นช่วงเราติว เวลาเดียวกับตอนนี้ของพวกแก เราชวนกันมาเรียนกับเจนนี่2คน มาเรียนบ้างไม่มาบ้าง ส่วนใหญ่จะไม่มา โดดบ้าง พี่กิ้บก็โทรตามโทรปลุกด้วย ตอนนั้นหรอ การบ้านยังไม่เสร็จ ทำไม่ทัน เอาเวลาไปเล่นโทรศัพท์ นอน ชวนกันโดดไปนั่งกินแม๊คที่เซนเตอร์วัน ตอนนั้นเฟร้นฟรายลดราคาคิดว่าทำมาส่งยังไงก็โดนด่า พวกแกคิดดูดีดีถ้าพี่เค้าไม่ด่าเราจะรู้มั้ยว่าอะไรควรแก้ แกเก็บคำด่ามาแก้ไข มาปรับปรุงให้ดีขึ้น ดีกว่าเอาเวลาไปนั่งน้อยใจทำไมพี่เค้าด่าเราคนเดียววะ ทำไมงานคนอื่นมันดีจังวะ แล้วไมงานเราเป็นงี้ ไม่ใช่เวลาละ มีอยุ่ช่วงนึงเหลาอีอีทั้งวัน สองสามโหล น้ำไม่อาบ ไงล่ะ สิวเห่อเต็มหน้า ไม่ไปเรียนแม่งเลย สรุปกุตามเพื่อนไม่ทันเลย เค้าไปทำsketch designโรงแรมกันแล้ว เรายังห้องรับแขกอยู่เลย ใครทำล่ะก็ทำตัวเองทั้งนั้น “เวลาแค่ไม่กี่นาทีมันมีค่ามากอย่าผัดวันประกันพรุ่ง อย่าคิดว่าเดี๋ยวคืนนี้ค่อยทำ ง่วงว่ะทำตอนเช้าละกัน สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ” สั่งงานก็เยอะอะไรวะ กลับก็ดึก รู้ว่าเหนื่อย รู้ว่าท้อ หมดแรงแล้วนะ พยายามมาขนาดนี้แล้ว อีกไม่กี่วันจะสอบแล้วนะเว้ย พร้อมได้แล้ว อยากสบายก่อนเหนื่อยทีหลังหรือยังไง เพื่อนคนอื่นไปเที่ยวกันแต่เราต้องมานั่งวาดมือ ตอนนี้ถึงตาเราสอบก่อนมันเราเหนื่อยก่อนมัน เราติดแล้วในขณะที่เพื่อนแม่งนั่งอ่านหนังสือกันตาแหก คิดกลับกันนะเวลานี้ของปีหน้าแกสอบติดสบายแล้วว่างไปอีกเทอมนึงเทอมสองนั่งปั้นขี้มูกดีดเล่น เราสอบติดเราดีใจเราสบายไม่ต้องมาเหนื่อยอีก คนที่ภูมิใจที่สุดคือพ่อกับแม่ วันไหนหมดแรงให้นึกถึงหน้าพ่อหน้าแม่ไว้นะ อย่าทำอะไรแล้วต้องมาเสียใจทีหลัง คิดทบทวนดู มาเรียนตั้งนาน เหลาอีอีไปตั้งกี่โหล อย่าพูดว่าท้อ เสียเวลา!!!